Vandaag is onze laatste echte dag in Costa Rica.
We worden wakker doordat de buren nogal lawaai maken en als ik op de wekker kijk is het net rond zonsopgang. Een blik uit het raam leert dat het redelijk goed weer is dus pak ik de camera en spurt naar het strand. Ik ben eigenlijk net een minuutje of twee te laat maar de lucht is nog mooi oranje/rood dus het kan ermee door. Hierna slapen we ook eigenlijk niet meer dus zitten we om half acht al lekker aan het ontbijt en om half negen op het strand.
Het is prachtig weer en op de momenten dat de zon niet door wat sluierbewolking wordt afgeremd is het bloedheet. Flink smeren dus en af en toe een frisse duik. We hebben de camera met onderwaterbehuizing meegenomen om nog wat filmpjes te maken van de golven en we fotograferen de surfers. Tegen elven is het echt gedaan met de pret. Terug op onze kamer gaan we douchen, inpakken en uitchecken en even na half twaalf geven we mevrouw Garmin opdracht om ons naar San José te navigeren.
Onderweg stoppen we nog even bij de Sloth Sanctuary om een DVD van de luiaarden en een mooi naslagboek van het wildife in Costa Rica te kopen. Dit hadden we enkele dagen geleden niet gedaan maar we wilden ze toch graag hebben. De rest van de rit verloopt soepel tot we in de heuvels op een kilometer of dertig voor San José opeens stilstaan. We weten niet wat er aan de hand is maar aangezien er ook geen verkeer van de andere kant komt moet er iets gebeurd zijn. Gelukkig rijden we na een minuut of vijf alweer en een paar honderd meter verderop zien we ons eerste (en enige) ongeluk tot nu toe. Een vrachtwagen heeft waarschijnlijk te hard gereden (dat doen ze allemaal) en is uit de bocht gevlogen, enorme stukken aarde meeslepend en ligt nu op z'n zij. Er staat nog een andere truck maar we zien niet of die ook beschadigd is. De politie is er inmiddels ook bij maar het moet vrij kortgeleden gebeurd zijn.
De rest van de rit verloopt gelukkig zonder incidenten en als we San José inrijden begint het te regenen, alweer... Het is (ook alweer) erg druk in de stad maar gelukkig gaat het sneller dan enkele dagen geleden en voor we het weten zijn we bij het hotel vlak bij het vliegveld. We worden wederom hartelijk ontvangen en halen al onze bagage uit de auto. Dan rijden we naar Dollar Carr Rental, een kilometer of twee terug. Het inleveren van de auto gaat snel. Er wordt even gecontroleerd of we geen schade hebben, we betalen de rekening (1150 euro voor 15 dagen, inclusief afkoop van alle eigen risico's, bijrijderverzekering, een volle tank benzine en de GPS-huur en da's echt niet duur) en dan staat de shuttlebus voor ons klaar om ons (kostenloos) terug te rijden naar het hotel. Scheiden doet lijden, met moeite laten we onze mooie 4WD achter. :-(
We gaan op zoek naar een restaurantje om even snel iets te eten. Naast ons hotel zit een ander hotel met een Perzisch restaurant erbij. We worden zo'n beetje van straat geplukt en voor we het weten zitten we aan een tafeltje. Er loopt een prachtige witte Perzische kater, Pishu genaamd, en in een kooi zit een lori papagaai. Het eten blijkt absoluut heerlijk te zijn. Verwarrend is het wel, zo op je laatste avond opeens met Iraanse muziek in een Perzisch restaurant in Costa Rica :-)
Tot het tijd wordt om naar bed te gaan zitten we op het terras voor onze kamer terwijl het in de verte weerlicht, we de klikkende geluiden van een gekko horen en af en toe met veel kabaal een vliegtuig vlak boven onze hoofden opstijgt. Het is hier koud vergeleken met het zuiden, het is maar 20 graden. Morgenvroeg om vijf voor zeven vertrekken we, eerst naar Houston, dan naar Chicago en daarna naar Amsterdam.
Costa Rica zit erop...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten