Om kwart over vijf gaat de wekker. Dat is bedroevend vroeg in je vakantie, maar het is voor een goed doel. We gaan vanochtend per kano een tocht maken door de wateren van Tortuguero in de hoop wat wildlife te zien.
Rond kwart voor zes komt Herschell ons halen, hij is de gids die ons rond zal peddelen. We lopen met hem mee naar de Laguna del Tortuguero waar de kano ligt en stappen in. Het is wederom een prachtige dag en om deze tijd is de temperatuur heerlijk. De lucht is vol geluiden, vooral vogels, soms wat stemmen van andere mensen die een kanotocht gaan maken (behalve de Amerikanen, die gaan in een elektrische boot, die overigens toch behoorlijk lawaaiig zijn) en in de verte horen we de brulapen. Het belooft een mooie ochtend te worden.
We peddelen voorbij het dorp en langs de schaduwkant van de Laguna. Herschell wijst ons op de lage (119m) doch actieve vulkaan Cerro, en inderdaad, er komt een klein rookpluimpje uit.
In het begin zien we nog niet zoveel. Er vliegen af en toe wat luidruchtige parkieten over ons heen en even later het vliegtuig van de 06.35 vlucht naar San José (waar wij over twee dagen ook in hopen te zitten) maar verder gebeurt er nog niet zoveel. Dan zien we de eerste toekan. Hij is kleiner dan ik gedacht had maar vooral snel, geen enkele kans om hem op de foto te krijgen helaas.
Herschell wijst ons op de volgende vogel: een prachtige specht met een schitterende rode kuif. Oike's vogelboek leert dat dit ofwel een Lineated danwel een Pale-billed woodpecker is. Van afstand is dit niet goed te zien, de verschillen zijn maar klein.
We zien prachtige bloemen, broodvrucht bomen (erg favoriet onder de apen, die volgens Herschell helemaal geen bananen lusten...) en heel, heel, heel veel groene jungle.
Even later steken de we brede Laguna over en gaan de Rio Tortuguero in. Hier zien we al snel een mooie reiger, volgens Herschell een blauwe reiger maar helaas is deze niet terug te vinden in het boek. We hebben een nieuwe soort ontdekt! ;-)
En dan eindelijk zien we de eerste leguaan. Het is een klein groen leguaantje die, zichzelf vastklemmend aan een rietstengel, lekker aan het zonnebaden is. Het kost echt enorm veel moeite om het beestje, zo groot als een hand, te ontdekken tussen al dat groen. Na nog even doorgepeddeld te hebben zien we dan ook de eerste spidermonkeys. Ze hebben, in tegenstelling tot andere apen, alleen vier vingers en geen duim. Ze gebruiken dan ook hun staart om mee te klimmen. Hun naam hebben ze gekregen vanwege het feit dat ze in totaal acht vingers hebben, zoveel poten als een spin. En even later zien we ook de eerste brulapen, tuimelend door de bomen. Ze maken een enorm kabaal, volgens Herschell kun je ze tot op twee kilometer afstand horen.
Mooie zwart-witte ijsvogeltjes scheren op slechts enkele centimeters over het water, ze zitten nauwelijks lang genoeg stil om te kunnen fotograferen maar uiteindelijk lukt dit toch.
We peddelen de Cano Chiquero in. Herschell wijst naar iets in de boom, iets groots. Het blijkt een leguaan van zeker een meter lengte te zijn, prachtig! We hebben echt geluk vandaag! En als we even later, stoer met de kin omhoog, een Jesus Christ Lizzard zien zitten (ze kunnen over water lopen, maar deze zit ook lekker te zonnebaden) kan de tocht helemaal niet meer stuk. Dan wijst Herschell ons op de felgekleurde, giftige koraalslang. Hij heeft een hekel aan slangen, zegt hij, maar deze slaapt en dan valt het wel mee. Nog geen tien meter verder wijst Herschell naar iets in het water. "Caiman"' zegt hij. We blijven maar turen maar zien hem niet. Pas na een paar minuten zien we hem. Alleen zijn hoofd en een stukje van zijn nek steken boven water uit. Hij ligt doodstil, de ogen tot spleetjes geknepen. En weer tien meter verder het volgende groene leguaantje, dansend in de wind op zijn rietstengel.
Eigenlijk zijn we al meer dan tevreden, maar dan peddelt Herschell snel naar een boomstam aan de waterkant en daar kunnen we een' zonnende kaaiman in al zijn glorie bewonderen. Hij ligt onverstoorbaar op zijn boomstam, keurt ons geen blik waardig en laat ons zonder morren ons ding (filmen en fotograferen) doen.
Terwijl we terugpeddelen naar Tortuguera Village zien we nog een schitterende Anhinga, of slangenvogel. Ook hij poseert vol trots voor ons, ondanks dat we hem tot op een paar meter naderen. Er is voor al deze dieren waarschijnlijk geen enkele reden om bang te zijn, mooi om te zien...
We zijn ongelooflijk blij met alle mooie dieren die we gezien hebben, voor ons was het een zeer geslaagde tocht. De rest van de ochtend wandelen we wat door het dorp, kopen een badhanddoek voor aan het strand en gaan dan uitgebreid lunchen in het Buddha Café aan het water. We zijn pas vier dagen in Costa Rica maar het kan nu al niet meer stuk, wat een geweldig land, wat is het hier mooi!
Om een uurtje of twee gaan we richting strand. We spreiden onze Costa Rica badhanddoek met schildpadden uit en duiken de golven in. De Caribische Zee is warm, heerlijk warm. Als we er net inliggen komt er een vlucht van 12 bruine pelikanen over ons heen en even later nog 4 stuks. Majestueus glijden ze door de lucht in een perfecte formatie. Mooi!
We tuimelen een half uurtje door de golven (zwemmen is er niet bij, daarvoor is de stroming te sterk), gaan een tijdje van het uitzicht genieten en duiken er dan weer in. Vlak bij ons zien we sporen, er is hier blijkbaar recent een schildpad aan land geweest om haar eieren te leggen.
Na een tijdje worden we wat slaperig, we waren per slot van rekening ook al heel vroeg op. We weten het nog tot zeven uur te rekken maar vallen dan als een blok in slaap. We worden wakker rond half tien. Het regent hard, héél hard. Naast ons horen we mensen vertrekken naar de turtle watch. Die gaan dus heel erg nat worden, het hoost. We beseffen dat we erg veel geluk hebben gehad gisteren... Maar lang duurt dat besef niet, zzzzzzzz......
Geen opmerkingen:
Een reactie posten